พอจะมีแสงสว่างในตัวเธอไหม?
โดย สุปราณี
“ จะเป็นดวงไฟเล็กๆ เป็นตะเกียงนำทางให้กัน แม้หนทางแห่งฝันของสองเรานั้นยังอีกไกล แค่เพียงดวงไฟเล็กๆ ที่ถักทอให้กันด้วยหัวใจ อาจจะดูไม่ยิ่งใหญ่ แต่มันเพียงพอมากมาย เพื่อฉันและเธอ อาจจะดูไม่ยิ่งใหญ่ แต่มันเพียงพอมากมาย …. ”
…เสียงเพลง “แสงที่พอเพียง”ของศิลปินนักร้องใจอารีอย่าง พลพล พลกองเส็ง ซึ่งเป็นกัลยาณมิตรของผู้ประพันธ์เพลง(พูลลาภ ฤดีล้ำเลิศสกุล) ช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวังและกำลังใจ ที่เติมเต็มพลังให้แก่ผู้อยู่กับโรคจิตเวช บนเวทีงานกิจกรรมประกวดหนังสั้น “ไม่บ้าอะวอร์ด”ของสมาคมสายใยครอบครัว (Family Link Association : www.thaifamilylink.net)เมื่อต้นเดือนแห่งความรัก ระหว่างวันที่ 9-10 กุมภาพันธ์ เสียงเพลงนี้ดังกึกก้องไปทั่วศูนย์การค้าสยามดิสคัพเวอรี่เป็นครั้งแรก คุณได้ยินไหม?
…หนัง สั้นสะท้อนชีวิตและสังคมของผู้มีประสบการณ์โรคจิตเวช ไม่ว่าจะเป็นผู้ป่วย พ่อแม่พี่น้องผู้ป่วย เพื่อน นายจ้าง ฯลฯ ขณะเปิดฉายในงานประกวด “ไม่บ้าอะวอร์ด” รอบชิงชนะเลิศ 5 ทีมสุดท้ายที่กลางลานกิจกรรมแกรนด์ฮอลล์ของสยามดิสคัพเวอรี่ เพื่อให้กรรมการผู้ทรงคุณวุฒิและคนทั่วไป โหวตลงคะแนน รวมถึงการจัดนิทรรศการบอร์ดหนังสั้น 10 เรื่องเพื่อเผยแพร่ความเข้าใจและทัศนคติที่ดีต่อสาธารณชน คุณได้ดูหนังและนิทรรศการเหล่านี้แล้วหรือยัง?
หากคำตอบของคุณคือ “ไม่” โปรดเปิดใจให้แสงสว่างที่มีอยู่ในตัวเองส่องลงไปให้เห็นสักนิดว่า ทำไม? ทั้งๆที่ใครสักคนที่คุณรู้จักอาจมีอาการป่วยทางจิตที่ไร้ความหวังดุจแสงอัน ริบหรี่ๆจนใกล้จะมอดดับ รอเพียงใครสักคนที่คิดถึง ห่วงใยและเข้าใจ ก็จุดไฟแห่งความหวังเล็กๆให้แก่เขาได้
“ผมอยู่ในวงการเพลงมานาน ก็มีเพื่อนฝูงบางคนที่เขาป่วย เพราะจริงๆแล้วศิลปินในวงการค่อนข้างเปราะบางและอ่อนไหว คนทำงานแบบเราใช้อารมณ์เป็นตัวนำ ถ้าเราไม่สามารถจัดการกับมันได้ดี มีปัญหาเรื่องการติดยึดกับชื่อเสียงและเงินทอง ที่เคยมีแล้ววันหนึ่งมันหายไป ก็เกิดปัญหา บางคนก็เลือกเก็บตัว บางคนก็สุดโต่งแบบโรคไบโพลาร์ ผมคิดว่าเจอแบบนี้ค่อนข้างบ่อย ผมอยากจะช่วยเขา เป็นเพื่อนคุย ชวนไปออกกำลังกาย สร้างความสบายใจและแนะนำให้เขาไปหาหมอรักษาก็มี ผมค่อนข้างเข้าใจ และไม่เคยด่าใครว่าไอ้บ้า เพราะคำๆนี้โดยส่วนตัว ผมไม่ชอบใครมาเรียกผมไอ้บ้า ผมเลยไม่เรียกใครแบบนี้เหมือนกัน”
นี่คือ แสงที่เปล่งมาจากภายในใจของนักร้องหนุ่มที่โด่งดัง อย่างฟอร์ด หรือสบชัย ไกรยูรเสน ผู้ที่มาร่วมแสดงมินิคอนเสิร์ตให้กับงานไม่บ้าอะวอร์ดด้วยมิตรจิตมิตรใจที่ มีให้แก่สมาชิกสมาคมสายใยครอบครัว ซึ่งเพิ่งจะก้าวสู่สาธารณชนเป็นครั้งแรก ด้วยการจัดงานประกวดหนังสั้นให้เป็นสื่อเผยแพร่ความรู้ ความเข้าใจและสร้างทัศนคติที่ดีแก่ผู้อยู่กับโรคจิตเวช ซึ่งมีหนุ่มสาวรุ่นใหม่เข้าร่วมส่งหนังสั้นมากถึง 80 เรื่องแต่ผ่านรอบคัดเลือกชิงชนะเลิศ 5 ทีมสุดท้าย เริ่มจาก เรื่องครอบครัวสุขสันต์ เรื่องต้นกล้า เรื่องต้นไม้ดนตรี เรื่องรัก(ไม่)บ้า และเรื่องการเดินทาง ที่ต่างสื่อความคิดความเข้าใจโรคซึมเศร้าและโรคจิตเภทมากกว่าโรคไบโพลาร์ หรือโรคอารมณ์สองขั้ว ซึ่งเป็นเรื่องใหม่สำหรับคนหนุ่มสาวผู้สร้างหนังสั้น ปัจจุบันสมาคมสายใยครอบครัวได้ริเริ่มตั้ง “ชมรมเพื่อนไบโพลาร์” ขึ้นมาเป็นกลุ่มเพื่อนที่แลกเปลี่ยนเผยแพร่ความรู้ ความเข้าใจและเข้าถึงประสบการณ์ตรงกับโรค
ดูหนัง ดูละคร แล้วย้อนดูตัว….













