Open The Door – ร้อยเรื่องราว ล้านเรื่องเล่า

กิจกรรมที่ทางสมาคมสายใยครอบครัว ได้ทำมาอย่างต่อเนื่องภายใต้ ชื่อ Open The Door ที่ต้องการเผยแพร่ความรู้ ความเข้าใจที่ถูกต้องแก่สังคม ปี 2551 โครงการ My Bar Award ประกวดภาพยนตร์สั้น

ปี 2552 โครงการเปิดบ้านตามหา “น” โดยนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย ไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวช แล้วมาถ่ายทอดประสบการณ์เป็น เรื่องสั้น ภาพวาด โครงงาน และละครเวที

ปี 2553 โครงการร้อยเรื่องราว ล้านเรื่องเล่า ป้องกันการฆ่าตัวตาย โดย นักศึกษาระดับอุดมศึกษาไปเยี่ยมบ้านผู้ป่วยจิตเวชที่เคยฆ่าตัวตาย แล้วนำเรื่องราว แรงบันดาลใจมาถ่ายทอดเป็นสื่อต่างๆ โดยใช้เวลาทำงานกับพี่เลี้ยงมืออาชีพหลายเดือน เมื่อวันที่ 6-7 ส.ค. 2554 สมาคมสายใยครอบครัวได้จัดงานเปิดตัวสื่อสร้างสรรค์ ป้องกันการฆ่าตัวตาย ณ หอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร

จุดเด่นของงานนี้ ผู้เข้าชมงานได้ให้กำลังใจแก่ผู้อยู่กับโรคจิตเวชผ่านตุ๊กตาน้ำใจ แขวนที่ต้นไม้กำลังใจที่ตั้งเด่นตรงประตูทางเข้างาน มีทีมงานจากศูนย์กิจกรรมสายใยครอบครัวซึ่งมาในชุดเขียวทั้งทีม ร่วมเชิญชวนผู้คนจากด้านนอกหอศิลปฯ และบริเวณสะพานเชื่อมกับรถไฟฟ้า BTS หรือผู้ที่ผ่านไปมาด้านหน้าหอศิลปฯ ให้เข้ามาร่วมภายในงานอย่างไม่รู้จักเหน็ดจักเหนื่อย ได้เห็นอาสาสมัครบางคนที่ไม่ค่อยกล้า ทำอะไรในศูนย์กิจกรรม กลับเป็นคนนำทีมเชิญชวนคนอื่นๆ เข้าร่วมงาน ซึ่งเป็นภาพที่น่าภูมิใจเป็นอย่างยิ่งกับการร่วมแรงร่วมใจในครั้งนี้

หรือแม้แต่มุมให้คำปรึกษาโดยทีมสามประสาน ซึ่งให้คำปรึกษาเกี่ยวกับโรคจิตเภท โรคซึมเศร้าและโรคอารมณ์สองขั้ว อาสาสมัครของเราให้การปรึกษาอย่างเป็นกันเองกับผู้เข้ามารับการปรึกษา บางท่านนั่งสนทนานาน 2-3 ชั่วโมง แต่ทีมสามประสานก็ไม่ย่อท้อพยายามให้คำปรึกษาจนเข้าใจ

อีกมุมเป็นห้องเติมพลังชีวิต เชิญชวนผู้ร่วมงานร่วมเล่นเกมส์ ทั้งการปาเป้า โยนห่วงคล้องคอขวด แต่ที่น่าสนใจเป็นเกมส์ต่อแท่งไม้ให้สูงที่สุดโดยไม่ล้มลงมาเสียก่อนพร้อมจับเวลาในการเล่นหาผู้ที่ทำได้ไวและสูงที่สุด ซึ่งคนที่ทำได้นั้น กลับเป็นน้องคนหนึ่งที่อยู่ในศูนย์กิจกรรมของสายใยครอบครัวของเรานี่เอง (แหม เก่งจริงๆ เลย) ข้างๆ ห้องนี้เป็นห้องของโก๋ฟิล์ม พี่เลี้ยงสื่อหนังสั้นจากบริษัทจำหน่ายผลิตภัณฑ์โก๋แก่ ได้นำผลิตภัณฑ์มาร่วมแจกใน งานให้คนที่เข้าชมมีขนมอร่อยๆ ติดไม้ติดมือจากการร่วมเล่นเกมส์ต่างๆ รวมถึงของขวัญจากบริษัท แจนเซ่น-ซีแลก จำกัด ที่ให้การสนับสนุนโครงการของสมาคมสายใยครอบครัวมาโดยตลอด

ด้านหลังต้นไม้กำลังใจ เป็นเวทีย่อย สำหรับพิธีเปิด โดยเริ่มจากการแสดงละครใบ้จากคณะคนหน้าขาว ในเรื่อง “ทำไมฉันต้องตาย?” สื่อให้เห็นว่าเมื่อเวลาเรามีปัญหาถาโถมเข้ามา เราไม่ควรคิดสั้นแก้ปัญหานั้นด้วยการคิด ฆ่าตัวตาย เพราะว่าทุกปัญหานั้นมีทางออก ขอเพียงบอกกล่าวปัญหานั้นออกมา และคนที่ได้รับรู้รับฟังควรสนใจ ใส่ใจ และหาทางช่วยเหลือในทันทีก่อนจะสายเกินไป เพื่อป้องกันการฆ่าตัวตาย โดยงานนี้ได้รับเกียรติจากนายแพทย์เกียรติภูมิ วงศ์รจิต รองอธิบดีกรมสุขภาพจิตมาเป็นประธานเปิดงาน ท่านได้เขียนข้อความให้กำลังใจบนตุ๊กตาน้ำใจที่ ตั้งอยู่บนเวทีแห่งนี้ด้วย

การเปิดงานในครั้งนี้ได้รับความสนใจจากสื่อมวลชนเป็นอย่างมาก ทั้งรายการโทรทัศน์ หนังสือพิมพ์ นิตยสารหลายฉบับ สืบเนื่องจากการจัดงานแถลงข่าวเปิดตัวสื่อสร้างสรรค์ฯ ช่วงก่อนหน้านี้ สื่อมวลชนได้เห็นผลงาน อาทิ บทเพลง “ไม่ได้เกิดมาเพื่อแพ้” ซึ่งเป็นเพลงให้กำลังใจ ทำนองติดหู ร้องติดปากได้ไม่ยาก ยิ่งรู้ว่าน้องๆ นักศึกษาได้ไปสัมผัส รับรู้ รับฟังผู้ที่เคยผ่านประสบการณ์การฆ่าตัวตาย เอาเรื่องราวเหล่านั้น มาถ่ายทอด ก็ยิ่งให้ความสนใจมาทำข่าวออกรายการโทรทัศน์หรือออกอากาศทางรายการวิทยุ สอบถามถึงแรงบันดาลใจในการทำสื่อต่างๆ ถามถึงว่าได้อะไรมาบ้างจากการไปเยี่ยมบ้าน ซึ่งน้องๆ ส่วนใหญ่บอกว่า พึ่งได้รู้ ได้เข้าใจ ในเรื่องของชีวิตมากขึ้น บางคนฟังแล้วย้อนกลับมาดูตัวเอง เริ่มเอาใจเขามาใส่ใจเรามากขึ้น เข้าใจ เห็นอกเห็นใจ และให้กำลังใจผู้ให้ข้อมูล

งานในครั้งนี้ถือได้ว่า ประสบความสำเร็จเป็นอย่างมาก ทั้งส่วนของน้องนักศึกษา ที่ได้ฝึกปฏิบัติจริงในการทำสื่อ ได้ร่วมงานกับพี่เลี้ยงสื่อมืออาชีพถึงแม้ว่าจะใช้เวลา ในการทำงานในครั้งนี้ยาวนานถึงเกือบ 10 เดือนก็ตาม แต่ก็ได้แสดงให้เห็นถึงความสามัคคี ร่วมกันทำงานเป็นหมู่คณะ จากเพื่อนๆ หลากหลายสถาบันจนสำเร็จเป็นผลงานออกมา น้องบางคนกล้าที่จะเปิดเผยเรื่องราวของตนเองที่เคยผ่านประสบการณ์การฆ่าตัวตายให้เป็นวิทยาทานแก่คนอื่น น้องบางคนเห็นคุณค่าของตนเองมากขึ้นเนื่องจากถูกพ่อแม่กีดกันไม่ให้เล่นดนตรี แต่ก็แอบแต่งเพลง ส่งเข้าประกวดจนได้รับเชิญไปสัมภาษณ์ผ่านโทรทัศน์และวิทยุหลายช่อง จนพ่อแม่รู้สึกภูมิใจ

ในส่วนของการจัดงานแสดงทั้งสองวัน ได้รับความร่วมมือจากอาสาสมัครทุกคนของสมาคมสายใยครอบครัวที่ร่วมด้วยช่วยกันอย่างแข็งขัน นอกจากนี้ยังได้ความร่วมมือจากวงดนตรีคนพิการ มาช่วยเพิ่มสีสันผ่านบทเพลงต่างๆ ได้เห็นว่าความพิการไม่ได้เป็นอุปสรรคแต่อย่างใด หากคิดที่จะทำให้ทุกอย่างเป็นจริง และวงดนตรีจากเพื่อนๆ น้องๆ นักศึกษาที่นำบทเพลงเพราะๆ อีก 3 วง สลับกันขึ้นบนเวทีแสดงความสามารถ หรือแม้แต่ผู้ที่ร่วมเสวนาในช่วง “ล้มก็ลุกได้” ภรรยาของคุณชาติวุฒิ บุณยรัตน์ ได้ติดต่อเข้ามาร่วมแชร์ประสบการณ์ด้วย

งานนี้ทำให้คนอีกหลายคนหรือแม้แต่ผู้เขียนเอง ยอมรับตนเอง ยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น กล้าที่จะเปิดเผยเรื่องราวของตนเองที่เคยผ่านประสบการณ์การฆ่าตัวตาย กล้าที่จะให้สังคมได้รับรู้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพื่อเอาไปต่อยอด ผ่านผลงานของน้องๆนักศึกษากลุ่มนี้ อย่างน้อยๆ สมาคมสายใยครอบครัว ก็สามารถสร้างความเข้าใจสู่สาธารณชนถึงสาเหตุการฆ่าตัวตาย การป้องกันการฆ่าตัวตาย โดยจุดประกายให้ “มองชีวิตอย่างมีคุณค่า แก้ปัญหาด้วยความเข้าใจ” …