ใต้ร่มสายใย – ร่มไม้ให้ร่มเงา

ถ้าใต้ร่มไม้ ให้ร่มเงา ให้ความรู้สึกเย็นสบายในยามที่เราแสวงหาที่พักพิง ยามถูกความร้อนแผดเผา …. ฉันใด ใต้ร่มสายใยก็ให้ความรู้สึกผ่อนคลาย ความรู้สึกเย็นกายเย็นใจ ในเวลาที่ได้อยู่  ใต้ร่มเงาแห่งนี้สำหรับฉันและผู้ป่วยจิตเวชหลายร้อยชีวิตที่แวะเวียนผ่านเข้ามาที่ศูนย์กิจกรรม สมาคมสายใยครอบครัวแห่งนี้ … ฉันนั้น

ที่สายใยแห่งนี้ มีการพบปะพูดคุย มีการแบ่งปันประสบการณ์ในการเจ็บป่วยของตัวเอง มีการช่วยเหลือเกื้อกูลกันและกันเท่าที่จะทำได้ มีการให้คำแนะนำปรึกษาจากนักวิชาการ หรือผู้มีประสบการณ์โดยตรงกับโรคจิตเวช มีกิจกรรมให้ทำมากมายโดยวิทยากรที่มีความรู้ และความชำนาญในกิจกรรมนั้นๆ ไม่ว่าจะเป็นกิจกรรม “Fit       with Kungfu” และ “ลีลาพาเพลิน” โดยครูเอ๋ย , กิจกรรม “กายใจสดใส” โดยครูหนู , กิจกรรม “English for Fun”  โดยครูดาราและครูยุ้ย , กิจกรรม “คีย์บอร์ด และการ    ร้องเพลง” โดยครูอี๊ด , กิจกรรม “Acting” โดยครูสตีเฟน , กิจกรรม “ศิลปะการวาดรูป” โดย ครูเอ , กิจกรรม “เปียนโน 1-5” โดยครูตรีรัตน์และครูป๋อง , กิจกรรม “หนอนตัวเล็ก” โดยอาจารย์พรทิพย์และครูเกรส และกิจกรรม “คอมพิวเตอร์เพื่อการใช้งาน” โดยครูดาว เป็นต้น และนอกเหนือจาก   กิจกรรมหลักๆ ดังได้กล่าวแล้วข้างต้น การจัดค่ายกิจกรรมนอกสถานที่ ก็เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่มีจัดให้กับพวกเราผู้ป่วย   จิตเวชที่กำลังฟื้นฟูบำบัดอยู่ที่ใต้ร่มสายใยแห่งนี้เป็นประจำทุกปี

มีคนตั้งคำถามว่า “ที่นี่ไม่ได้เก็บเงินจากผู้ป่วยจิตเวชที่มาใช้บริการที่ศูนย์ฯ แล้วไปเอาเงินจากไหนมาจัดกิจกรรม นั่น โน่น นี่ให้กับพวกเรานะนี่” ฉันเองในฐานะผู้รู้ดี เพราะอยู่ใต้ร่มเงาแห่งนี้มานานตั้งแต่เข้ามาขอรับการฟื้นฟูบำบัด ที่ศูนย์ฯ แห่งนี้เมื่อ 3 ปีก่อนในฐานะผู้ป่วยซึมเศร้า จนกระทั่งเขยิบฐานะขึ้นมาเป็นอาสาสมัครในตำแหน่งที่ฉันเรียกตัวเองว่า “พี่เลี้ยงผู้ป่วย” ขอตอบว่า “ก็ได้รับมาจากเงินบริจาคน่ะซิ ตั้งแต่เริ่มต้นได้มาจากบริษัท แจนเซ่น     ซีแลก จำกัด ซึ่งสนับสนุนตลอดมาตั้งแต่ต้น และ 3 ปีมานี้ สปสช. ได้ให้เงินสนับสนุนการจัดกิจกรรมฟื้นฟูสมรรถภาพ ผู้ป่วยจิตเวช”

ก่อนนี้ สปสช. คืออะไร ย่อมาจากอะไร ฉันเองก็  ยังไม่รู้จักเลย จนในที่สุดหลังจากคลุกคลีทำงานอยู่ในสมาคมฯ มานานวันเข้า ฉันก็เรียนรู้และพอที่จะเข้าใจได้ว่า สปสช. หรือ สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ทำหน้าที่ในการจัดสรรงบประมาณแผ่นดินให้กับโครงการ ต่างๆ ขององค์กรต่างๆ ที่ก่อตั้งมาเพื่อการทำประโยชน์สูงสุดให้กับสังคม คนในสังคม คนในชุมชน และผู้ด้อยโอกาส เกี่ยวกับทางด้านสุขภาพของประชาชนชาวไทย โดยที่มีแนวทางที่จะก่อให้เกิดประโยชน์อย่างเต็มที่สูงสุด โดยไม่มีเรื่องของผลประโยชน์เข้ามาเกี่ยวข้อง สำหรับสมาคมสายใยครอบครัว   ของพวกเรานี้ได้รับเงิน งบประมาณสนับสนุน เพื่อมาเป็นค่าใช้จ่ายใน การดำเนินการของสมาคมฯ ตามโครงการที่เสนอไปปีละ 300,000 บาท โดยที่สมาคมฯจะต้องนำเงินส่วนนี้มาดำเนินการเกี่ยวกับงานทางด้านการฟื้นฟูและบำบัดผู้ป่วยจิตเวชที่มาขอรับบริการที่ศูนย์กิจกรรมสมาคมสายใยครอบครัว

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2552 เป็นต้นมาฉันก็ได้เข้ามามีส่วนร่วมในการ  จัดทำโครงการค่ายต่างๆ ของศูนย์กิจกรรมเพื่อที่จะให้ผู้ป่วยได้รับความรู้ทางด้านต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับการป่วยของเขา หรือสิ่งที่ควรเรียนรู้ว่าเขาต้องทำอย่างไรถึงจะอยู่อย่างมีความสุข อยู่อย่างมีความหวังหรืออยู่อย่างมีคุณค่า และมีศักยภาพ

ในปีนี้ค่ายของพวกเรามีชื่อว่า “ค่ายรู้จักรัก รู้จักให้ ใจเปี่ยมสุข” ผู้ป่วยจิตเวชและผู้ดูแลที่ร่วมเดินทางไปเข้าค่ายก็จะได้เข้าร่วมทำกิจกรรมนันทนาการต่างๆ ด้วยกัน มีการพูดคุยร่วมกันรับฟังความรู้ดีๆ จากวิทยากร การเรียนรู้ที่จะรู้จักรัก รู้จักที่จะให้ความรักกับคนรอบข้าง ไม่ว่าจะเป็น   พ่อแม่ ญาติ พี่น้อง เพื่อนๆ หรือคนใกล้ชิด มันเหมือนกับเป็นสิ่งที่พวกเราก็เคยรับรู้อยู่ แต่มีคนมาย้ำให้เราตระหนักมากขึ้น ให้เข้าใจมากขึ้น ให้พวกเราเรียนรู้ถึงวิธีการ      จะ มอบความรัก หรือเรียนรู้ในเรื่องของการที่จะรัก      ใครหรือถูกรักจากใครสักคนมากขึ้น หลังกลับจากค่าย    ฉันรู้สึกได้ด้วยตัวเองว่าผู้ป่วยจิตเวชส่วนหนึ่งที่กลับจาก     การร่วมกันทำกิจกรรมค่ายด้วยกันมา มีความรู้สึกต่อกัน และกันดีขึ้น รู้จักแบ่งปันความรักให้กันและกันมากขึ้น     มีปฏิสัมพันธ์ซึ่งกันและกันดีขึ้น รักกัน หวังดีต่อกัน       ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน และยอมรับซึ่งกันและกันมากขึ้น

ค่าย “รู้จักรัก รู้จักให้ ใจเปี่ยมสุข” ในปีนี้เราได้จัดกันไปเมื่อวันที่ 20-22 พ.ค. 2554 ที่ วัดป่าเขาคงคา อ.ครบุรี จ.นครราชสีมา พวกเราได้ไปใช้ชีวิตร่วมกัน เรียนรู้ร่วมกันในการทำกิจกรรมต่างๆ รวมไปถึงการเล่นละครเรื่อง “สุวรรณสาม” บนศาลาลานกว้างของวัดป่าเขาคงคาที่ถูกดัดแปลงให้เป็นเวทีละคร ในการนี้ก็ได้รับความเมตตาจากท่านอาจารย์พรทิพย์ หวังชนะ ที่ช่วยเลือกนิทานชาดกและเขียนบทละครที่เหมาะสมกับวัตถุประสงค์ในการจัดค่าย ให้ละครเรื่องนี้ได้แสดงให้เห็นถึงความรัก ความกตัญญูของลูกที่มีต่อบิดา-มารดา ความมีเมตตาต่อชีวิตสัตว์ทั้งปวง และผลที่ได้รับจากผลแห่งความดีงามทั้งหลาย  เหล่านั้น นอกจากนี้แล้ว พวกเรายังได้รับการอบรมใน หัวข้อเรื่อง “ความรักที่ใจปรารถนาให้และรับ” และ “ความรักทำให้หายป่วยจากโรคจิตเวชได้อย่างไร” จาก พญ.สมรัก ชูวานิชวงศ์ คุณหมอผู้แสนประเสริฐ และคุณแม่กุสุมาลย์ สุทธิลออ “แม่กุ” สุดยอดคุณแม่ของพวกเราอีกด้วย