สะท้อนใจ

โดย… พญ.สมรัก ชูวานิชวงศ์

ในช่วงนี้เราได้ร่วมรับรู้ข่าวคราวการเสียชีวิตในวัยอันไม่สมควร และด้วยวิธีการที่ไม่เป็นไปตามธรรมชาติบ่อย โดยเฉพาะข่าวการฆ่าตัวตาย นำมาซึ่งความเศร้าสลด หดหู่ แก่คนใกล้ชิด และสังคมโดยรวม ในอีกด้านหนึ่งก็เกิดการกระตุ้นให้เราได้คิดคำนึงถึงความสำคัญของ “ชีวิต” การได้มีชีวิต เป็นสิ่งที่มีความหมายมากสำหรับมนุษย์ทุกคน ล้วนมีประสบการณ์โดยรวมต่อการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ว่าไม่ได้ราบรื่น สุขสบายเสมอเลย สำหรับบางคนแล้ว ชีวิตช่างทำให้เจ็บปวดทุกข์ทรมานแสนสาหัส จนไม่มีความหวังว่าชีวิตนี้จะเหลือสิ่งดีใดๆ ให้รอคอยต่อไป แต่สำหรับผู้ที่พบความหมายของชีวิตก็มีคำตอบว่า การได้มีชีวิตนั้น มีวัตถุประสงค์ เราจะบรรลุถึงจุดประสงค์ได้ต้องแสวงหาสิ่งที่ให้ชีวิต ถ้าท่านหาอย่างจริงจัง จริงใจ ท่านจะพบคำตอบของชีวิต
การเจ็บป่วยด้วยโรคทางจิตเวช เป็นเส้นทางหนึ่งที่มีผู้คนจำนวนมากมหาศาล (ในประเทศไทย มีกว่าสิบล้านคน แต่ไม่สามารถเปิดเผยตน) ได้รับผลกระทบอย่างทุกข์ทรมาน ทั้งโดยตรงจากอาการของโรค และโดยอ้อมจากญาติที่ป่วย และสังคมที่กีดกันรังเกียจ อันเนื่องมาจาก ความไม่รู้ ไม่เข้าใจ บางส่วนได้เลือกจบชีวิตของตนเอง ด้วยการฆ่าตัวตาย อันเนื่องมาจากประสบการณ์จากอาการของโรคจิตเวชบางโรคที่เจ็บปวด โหดร้าย น่ากลัวมาก

โรคจิตเวชรักษาได้ หากยอมมารับการรักษา และเมื่อได้รับการรักษาอย่างเหมาะสมเพียงพอ ก็มีผู้คนอีกส่วนหนึ่งสามารถพูดได้ว่า การเจ็บป่วยด้วยโรคทางจิตเวชทำให้เข้าได้มาพบกับความงดงามของชีวิตในตัวของ เขา และผู้ร่วมทางอื่นๆ การรวมกลุ่มผู้ป่วยและญาติ ไม่ว่าจะเป็น ชมรม สมาคม หรือ สายใยครอบครัว ก็เป็นหนทางหนึ่งที่ท่านจะไม่ต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยว และไร้ความเข้าใจออกมาเรียนรู้ร่วมกัน สร้างพลัง ให้ความเข้าใจใหม่กับสังคม กันเถอะ